اینـــو آویــــــــــزه گوشت کــن...!


مگـــه نخوآستــی بــــری؟!!

پس اینکــــه گــــریــــــــه می کــــنم یــآ نـــه!

اینــکه شــــآدم  یــــآ نـــه!

اینکـــه مــوآظـبـــ  خــــودم هستــم یـــآ نــه!

بـه خــودم  ربــطــ  دآره {!!!}

تـــو کـــه بـــه خــــواسته ات رسیـــدی...

رفتـــی....

پس دیگه ( گورتو گم کن و برو )

        

 

فراموشی

میان انکار های تو
برای همیشــه گــُم شد
.
آن خیالی که از دوست داشتنِ تو،
ساخته بودم